စလြန္းကားအနက္ေရာင္ေလးက ခ်န္ဂီေလဆိပ္ဘက္ကုိ ဦးတည္ၿပီး တရိပ္ရိပ္ ေျပးေနတယ္။ စကၤာပူရဲ့ ရွဳခင္းေတြကုိ ေငးေမာၾကည့္ရွဳရင္းနဲ႔ ကားကက္ဆက္က ဖြင့္ထားတဲ့ သတင္းေတြကုိ နားေထာင္ေနတုန္း ကားေမာင္းသူရဲ့ စကားတစ္ခြန္းက စာေရးသူရဲ့ အေတြးေရယဥ္ကုိ တန္႔သြားေစခဲ့တယ္။
' အရွင္ဘုရား ေမးစရာေလးတစ္ခု ရွိလုိ႔ဘုရား'
' ဆယ္ခုေမးႏုိင္တယ္၊ ေမးပါ'
'တပည့္ေတာ္ အလုပ္ထဲမွာက ႏုိ္င္ငံျခားသား သူငယ္ခ်င္း လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဘက္ေတြရွိတယ္ ဘုရား'
'အင္း ဆုိပါေတာ့၊ ဘာျဖစ္လဲ'
'သူတုိ႔က ဘာသာျခား၊ လူမ်ိဳးျခားေတြ၊ မိန္းခေလးေတြလည္း ပါတယ္'
'ေအာ္ ဟုတ္လား၊ သူတုိ႔က တစ္ခုခုေမးေနလုိ႔လား'
'ဟုတ္တယ္ဘုရား၊ နင္တုိ႔ ဘုန္းႀကီးေတြ ဘာလုိ႔ ကတုံး တုံးရတာလဲ၊ ကတုံး တုံးတာ Sexy ျဖစ္ေအာင္ လုိ႔လား' တဲ့ ဘုရား၊ အဲဒါ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လုိ ေျဖရမွန္း မသိဘူး'
မထင္မွတ္ထားတဲ့ ေမးခြန္းမုိ႔ ရီရမွာလား ငုိရမွာလား မသိန္းရွင္ ေရ လုိ႔ေတာင္ ေျပာရမလုိ။ ေသခ်ာေတြးၾကည့္လုိက္ေတာ့လည္း ဗုဒၶဘာသာကုိ ေကာင္းေကာင္း မေလ့လာဘူးတဲ့ ဘာသာျခားေတြအဘုိ႔ ေမးမယ္ဆုိလည္း ေမးခ်င္စရာ၊ ၂၀ ရာစု ႏွစ္ေနာက္ပုိင္း ကမၻာမွာ ေခါင္းတုံးေတြ ေတာ္ေတာ္ ေခတ္စားလာတာကုိး။ ေဘာလုံးသမားလည္း ကတုံး၊ အဆုိေတာ္လည္း ကတုံး၊ လက္ေ၀ွ႔ေက်ာ္ေတြကလည္း ကတုံး၊ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ေတြကလည္း ကတုံးစသျဖင့္ ကတုံးနဲ႔ လြတ္တဲ့ေနရာ ဘယ္မွာ ရွိလုိ႔လဲ။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ တကယ္လား အတည္လား မေျပာတတ္ေပမယ့္ အႏုပညာရွင္ေတြ ေခါင္းတုံးတုံးတဲ့ ေခတ္ေတာင္ ရွိခဲ့ေသးတာ။
မိမိတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းႀကီးေတြရဲ့ သြင္ျပင္လကၡဏာဟာ ျမင္ေနက်သူေတြအတြက္ မဆန္းေပမယ့္ မျမင္ဘူးတဲ့ ဘာသာျခား လူမ်ိဳးျခားေတြအဘုိ႔မွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းတဲ့ ဒီဇုိင္းလုိ႔ ေျပာေလာက္ပါတယ္။ အျခားေသာ ျပည္ပႏုိ္င္ငံေတြကုိ သြားတဲ့အခါ လူအမ်ားရဲ့ အျမဲတမ္း ဂရုတစိုက္အၾကည့္ခံရတဲ့ အသြင္ျပင္ပါ။ ဒါ့ေၾကာင္လည္း စကၤာပူႏုိင္ငံ ဆန္တုိဆာကၽြန္း လုိ ေနရာမ်ိဳးကုိ သြားတဲ့အခါ အေနာက္ႏုိင္ငံသားေတြဟာ ဘုန္းႀကီးေတြနဲ႕ ဓာတ္ပုံရုိက္ဘုိ႔ ပုိစိတ္၀င္းစားတာၾကတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။ စာေရးသူကုိယ္တုိင္ မေလးရွား ေမွ်ာ္စင္ညီေနာင္ကို ေရာက္ေတာ့ အာရပ္ႏုိင္ငံတစ္ခုက မြတ္စလင္မိသားစုက ဓာတ္ပုံအတူ ရုိက္ဘုိ႔ ခြင့္ေတာင္းလုိ႔ အရုိက္ခံခဲ့ဘူးပါတယ္။ ကုိယ့္ႏုိင္ငံမွာဆုိရင္ မြတ္စလင္နဲ႔ ဘုန္းၾကီး ဘယ္လုိမွ စဥ္းစားလုိ႔မရတဲ့ကိစၥ။ ဒါဟာ အျခားအေၾကာင္းေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး၊ အသြင္အျပင္ ထူးဆန္းေနလုိ႔ပါ။ တစ္ခါတစ္ခါ 'ငါတုိ႔ဘုရားရွင္ဟာ သူ႔သားေတာ္ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြအတြက္ အၿမဲတမ္း update ျဖစ္ေနေစမယ့္ ဖက္ရွင္မူကုိ ခ်မွတ္ေပးသြားတာပဲဲ' လုိ႔ ေတြးၿပီး ဘုရားကုိ ပုိမုိၾကည္ညိဳစိတ္ေတာင္ ျဖစ္မိပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ေပမယ့္ ဘုရားခ်မွတ္ေပးတဲ့ ဖက္ရွင္ကေတာ့ ေခတ္မီဆဲလုိ႔ ဆုိရမွာပါ။
'ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာေတြကုိ အဖန္တလဲလဲ သုံးေဆာင္ခံစားတဲ့ ကာမသုခလႅိကာနဳေယာဂအက်င့္မ်ိဳးဟာ ယုတ္ညံ့ၿပီး အစြန္းေရာက္တဲ့ အက်င့္ျဖစ္တယ္၊ သာသနာ့၀န္ထမ္း ရဟန္းေတြ မမွီ၀ဲအပ္' လုိ႔ တရားဦးဓမၼစၾကာ မွာ ဘုရားရွင္ ကိုယ္တုိင္ အတိအလင္း ေဟာၾကားထားတာမုိ႔ Sexy ျဖစ္ေအာင္ ေခါင္းတုန္း တုံးတာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာေတာ့ အထူး ေျပာစရာ လုိမယ္ မထင္ပါဘူး။ ေလာကမ်က္လုံးနဲ႔ ၾကည့္ၾကတဲ့အခါ လူသားေတြအဘုိ႔ ဆံပင္ဆုိတာ အျမတ္တႏုိ္း တန္းဘုိးထားတဲ့ အရာတစ္ခုပါ။ တန္းဘုိးထားလြန္းလုိ႔လည္း လွေအာင္ျပင္ၾက၊ လွေအာင္ ထိန္းသိမ္းထားၾကတာေပါ့။ "ေယာက်ာၤးတုိ႔ဘုန္း လက္ရုံး၊ မိန္းမတို႔ဘုန္း ဆံထုံး" လုိ႔ေတာင္ ျမန္မာစကားပုံရွိပါတယ္။ ဓမၼမ်က္လုံးနဲ႔ ၾကည့္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဆံပင္ဆုိတာဟာ ရြံရွာဖြယ္ ရုပ္၀တၳဳ၊ လူသားေတြကုိ ပုိက္ဆံကုန္ အလုပ္မ်ားေစတဲ့ အရာတစ္ခုပါ။
ေလာကႀကီးမွာ ကိုယ့္အေမြးနဲ႔ကိုယ္ အလုပ္ရွဳပ္တဲ့ သတၱ၀ါကုိ ေျပာျပပါဆုိရင္ လူ သတၱ၀ါကုိပဲ ေျပာရမွာပါ၊ အျခားသတၱ၀ါေတြက လူသားေတြေလာက္ အေမြးနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အလုပ္မရွဳပ္ပါဘူး။ ဆံပင္ထားလုိ႔ ရတဲ့ ခ်မ္းသာထက္ ဆံပင္မထားလုိ႔ ဆံပင္ေၾကာင့္ ျဖစ္ရတဲ့ ဒုကၡေတြ ရွင္းသြားတဲ့အခါ ခံစားရတဲ့ခ်မ္းသာက ပုိေကာင္းတယ္ဆုိတာ လက္ေတြ႔ခံစားဘူးတဲ့ သူေတြမွ ပုိသိမွာပါ။ အလုပ္ရွဳပ္သက္သာ၊ ေငြကုန္သက္သာတာကုိး။ ဆံပင္ရွိရင္ ဆံပင္ေၾကာင့္ျဖစ္ရတဲ့ ေၾကာင့္ၾကမွဳ (၁၆) ခု ရွိပါတယ္။ အဲဒီေၾကာင့္ၾကမွဳေတြကုိ သိလုိက္ရင္ ကိုယ့္ရဲ့ဆံပင္ဟာ ကိုယ့္ကုိ ဘယ္ေလာက္ထိ ဒုကၡေပးသလဲ ဆုိတာ ျမင္လာမွာပါ။
တစ္ခါက အရွင္နာဂသိန္ လုိ႔ ျဖစ္လာမယ့္ နာဂေသနာ သတုိးသားေလး ဟာ အရွင္ေရာဟဏ မေထရ္ကုိ ေမးပါတယ္။
'အရွင္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားရဲ့ ဆံပင္ေတြဟာ အဘယ္ေၾကာင့္ အျခားသူေတြရဲ့ ဆံပင္ကဲ့သုိ႔ မဟုတ္ပါသလဲ'
'သူငယ္၊ ေၾကာင့္ၾကမွဳ (၁၆) ပါးကုိ ျမင္ေသာေၾကာင့္ ငါသည္ ဆံပင္ မုတ္ဆိတ္တုိ႔ကုိ ရိတ္ပယ္၍ ရဟန္းျပဳ၏'
ဆံပင္ေၾကာင့္ျဖစ္ရတဲ့ ေၾကာင့္ၾကမွဳ ( ၁၆ ) ပါး ဆုိတာက=
၁။ တန္ဆာဆင္ရျခင္း ေၾကာင့္ၾက။
၂။ ေျပျပစ္ေခ်ာေမြ႔ေအာင္ လုပ္ရျခင္းေၾကာင့္ၾက။
၃။ ေခါင္းလိမ္းဆီ လိမ္းရျခင္းေၾကာင့္ၾက။
၄။ ေခါင္းေလွ်ာ္ရျခင္း ေၾကာင့္ၾက။
၅။ ပန္းပန္ရျခင္းေၾကာင့္ၾက။
၆။ အေမႊးန႔ံသာ လိမ္းရျခင္း ေၾကာင့္ၾက။
ရ။ တေရာ္ ကင္ပြန္းစသည္ စိမ္ရျခင္း ေၾကာင့္ၾက။ ( ယခုေခတ္မွာ နည္းပါးသြားပါၿပီ )
၈။ သွ်စ္သွ်ားသီး ရွာရျခင္းေၾကာင့္ၾက။
၉။ သဖန္းခါးသီး ရွာရျခင္း ေၾကာင့္ၾက။
၁၀။ ဆံပင္ေဆးဆုိးရျခင္းေၾကာင့္ၾက။
၁၁။ဆံပင္ ထုံးရျခင္းေၾကာင္ၾက။
၁၂။ ေခါင္းၿဖီးရျခင္း ေၾကာင့္ၾက။
၁၃။ ဆံပင္ညွပ္ဆရာႏွင့္ ျပဳျပင္ရျခင္း ေၾကာင့္ၾက။
၁၄။ ထုံးၿပီးဆံပင္ကုိ ျပန္ေျဖရျခင္း ေၾကာင့္ၾက။
၁၅။ သန္းရွာရျခင္း ေၾကာင့္ၾက။
၁၆။ ဆံပင္တုိ႔ ကၽြတ္ခဲ့ေသာ္ စုိးရိမ္ ညီးတြား ပူေဆြး ငုိေၾကြးရ၏၊( မိလိႏၵပဥွပါဠိေတာ္)
'သူငယ္၊ ဤ ေၾကာင့္ၾကမွဳ ( ၁၆ ) ပါးတုိ႔ျဖင့္ ရစ္ပတ္ ေႏွာက္ယွက္ျခင္းခံရကုန္ေသာလူတုိ႔သည္ အလြန္သိမ္ေမြ႔ႏူးညံံံ့လွကုန္ေသာ အလုံးစုံေသာ အတတ္ပညာတုိ႔ကုိ ဖ်က္စီးၾကေလကုန္၏' လုိ႔ အရွင္ေရာဟဏ မေထရ္ က ေျဖေတာ္မူပါတယ္။
ဆံပင္ေၾကာင့္ျဖစ္ရတဲ့ ေၾကာင့္ၾကမွဳ ဒုကၡေတြကုိ သိရင္ ဆံပင္ကုိ ရိတ္ပစ္လုိက္လုိ႔ ရရွိတဲ့ ခ်မ္းသာမွဳကုိ နားလည္လာမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း စာေရးသူနဲ႔ သိတဲ့ ဒကာတစ္ေယာက္က ေလွ်ာက္ဘူးပါတယ္။
'တပည့္ေတာ္ ဒုလႅဘ၀တ္ၿပီးကတည္းက ဆံပင္အရွည္ မထားေတာ့ဘူးဘုရား၊ ေခါင္းတုံးနဲ႔ ေနရတာ သိပ္ခ်မ္းသာတယ္၊ အနည္းဆုံး စကၤာပူလုိ အခ်ိန္ရွားတဲ့ ေနရာမ်ိဳးမွာ ဆံပင္အတြက္ သိပ္ၿပီး အလုပ္မရွဳပ္ေတာ့ဘူး ဘုရား' တဲ့။ ေခတ္ကာလ အေျခအေနအရမွာေတာ့ အလုပ္မရွဳပ္တဲ့အျပင္ လူအမ်ား စိတ္၀င္းစားတဲ့ စတုိင္လ္တစ္မ်ိဳး ဖက္ရွင္တစ္မ်ိဳးေတာင္ ျဖစ္ေနပါၿပီ၊။
သည္လုိေျပာလုိ႔ ေခါင္းတုံး၀ါဒထြန္းကားေရးဘက္ကေန ေရွ႔ေနလုိက္ေပးေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ လူအမ်ိဳးမ်ိဳးမု္ိ႔ ဆံပင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အျမင္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကမွာပါ။ သုခ လား ဒုကၡ လားဆုိတာေတာ့ ကိုယ္တုိင္ လက္ေတြ႔က်က်သာ စမ္းသပ္က်င့္သုံးၾကည့္ၾကရုံပါပဲ။