Thursday, May 13, 2010

သတိ /ေသတတ္သည္

Posted by ေရၾကည္ခ်မ္းျမ

သက္တမ္းေတြက တုိလြန္းလွတယ္။ ေသလိုက္ၾကတာ ဖ်တ္ကနဲ ဖ်တ္ကနဲ။ ပူျပင္းလွတဲ့ ရာသီဥတုက ကုိေက်ာ္သူ ကို အလုပ္မ်ားေစေပါ့။ ကုိေက်ာ္သူ ကေတာ့ ေနာက္ထပ္ေပးဆပ္စရာေတြ တုိးပြါးလာတယ္လုိ႔ပဲ မွတ္ယူေနမွာပါ။ လုပ္ေနရတာေတြက မေသခ်ာတာေတြ။ ေသခ်ာေနတာက ေသျခင္းတရား။ ဘယ္အတုိင္းအတာထိ ျပင္ဆင္ၿပီးၿပီလဲ။ ေမးခြန္းေတြ အသံတိတ္ေမးရင္းနဲ႔ပဲ ေခၽြးေစးေတြ ျပန္လာသလုိလုိ၊ ေရငတ္လာသလုိလုိႀကီးပါလား။ ေသမွာက ေသခ်ာတာမုိ႔ မထူးဆန္းဘူး။ ထူးဆန္းတာက ဘယ္လုိ ေသမွာလဲ ဆုိတာပဲ။ ျပဳ ေျပာ ေတြး အေရးသုံးခ်က္မွာ ကုသုိလ္ေစတနာေတြ ၿငိကပ္ေနဘုိ႔က သိပ္အေရးႀကီးေနၿပီ။ ကုသုိလ္ေစတနာေတြ မၿငိရင္ အကုသုိလ္ေစတနာေတြက အစားထုိး ေနရာယူ ၿငိသြားမွာပဲ။ အဲဒါေတြ ၿငိသြားရင္ေတာ့ သြားၿပီ အ၀ီစိ။ သတိရတဲ့ေန႔ဟာ ေနာက္မက်ေသးဘူးတဲ့။ သတိရဘုိ႔ဆုိတာကလည္း သတိရစရာ အေၾကာင္းတရားေလးေတြကလည္း ရွိအုံးမွ။ ရွိေတာင္ ဆင္ျခင္အုံးမွ။ အင္း လူတစ္ေယာက္ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္ဘုိ႔အေရး တယ္မလြယ္ပါ့လား။ အၿမဲ ဆင္ျခင္ သတိေပးေနမွ။ ကိုယ္လုိ သတိရစရာ အေၾကာင္းေလးေတြ မရွိေသးတဲ့သူေတြအတြက္ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ ရင္ထဲထိ ဘ၀င္စြဲၿငိတဲ့ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႔ ဆုံးမစာေလးကုိ ဓမၼလက္ေဆာင္အျဖစ္ ျဖန္႔ေ၀ေပးလုိက္တယ္။ ေသျခင္း တရားနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ မိနစ္ပုိင္းမ်ွေလာက္ သံေ၀ဂဥာဏ္လင္းလက္ၿပီး ေကာင္းတာေလးေတြလုပ္ျဖစ္သြားတယ္ဆုိရင္ပဲ……….။

ကိုယ့္တြက္ကိုယ့္တာ က်င့္ႀကံပါ

ဆုိပိန္႔ဟုတ္ရာ၊ စဥ္းစားပါေလာ၊ ခႏၶာဘာရ၊ ပဥၥက ကား၊ ယုယခင္မင္၊ စိန္ေရႊဆင္၍၊ ျပဳျပင္ပုိက္ေထြး၊ နင္ေကၽြးေမြလည္း၊ အေရးမေရာက္၊ သဲေရေမွာက္သုိ႔၊ နင့္ေနာက္မပါ၊ နင္လုိရာကုိ၊ ဘယ္ခါမလုိက္၊ နင့္အႀကိဳက္ႏွင့္၊ တုိက္ရုိက္ဖီလာ၊ ဆန္႔က်င္ပါခဲ့။

ရုပ္၀ါႏုနယ္၊ ရွဳစဖြယ္ႏွင့္၊ တင့္တယ္ရႊန္းစုိ၊ နင္လွလုိလည္း၊ အအုိစာရင္း၊ သူကသြင္း၏။ ေဘးရန္ကင္းကြာ၊ လြန္ခ်မ္းသာ၍၊ မနာရလုိ၊ ေတာင္းဆုဆုိလည္း၊ နင့္ကိုမညွာ၊ ေဘးေရာဂါႏွင့္၊ ခါခါမငဲ့၊ မိတ္ေဆြဖြဲ႔၏။

နင္ႏွင့္တူညီ၊ ခ်စ္ႀကိဳးသီသား၊ ပလီပလာ၊ အျပစ္ကြာသည့္၊ ခ်စ္စြာမယား၊ သမီးသားႏွင့္၊ စီးပြါးဥစၥာ၊ ဥာတကာကုိ၊ ဘယ္ခါမကြဲ၊ အတူတြဲ၍၊ အၿမဲၿပံဳးခ်ိဳ၊ ေနရလုိလည္း၊ နင့္ကုိမေထာက္၊ နင့္ေနာက္မလုိက္၊ အပူတုိက္၍၊ နင္ဟုိက္နင္ေခြ၊ နင့္ကုိေသေအာင္၊ က်ားေျမြခံတြင္း၊ အစာသြင္းသုိ႔၊ ေသမင္းသူ႔ထက္၊ ပဏၰာဆက္၏။

လ ရက္ ႏွစ္ေတြ၊ အသေခ်ၤႏွင့္၊ လြန္ေလဘ၀၊ အနႏၱက၊ ဆုံး စ မပုိင္၊ ယခုတုိင္ေအာင္၊ ႏုိင္ႏုိင္နင္းနင္း၊ ဥာဏ္မသြင္း၍၊ ေသမင္းသူလွ်ိဳ၊ ခႏၶာကုိယ္ကုိ၊ မၿငိဳၿငင္ရက္၊ စြဲလမ္းခ်က္ျဖင့္၊ ၿမိဳင္နက္စြန္ဖ်ား၊ ေတာသစ္က်ားကုိ၊ မယ္ဖြားမိခင္၊ ႏြားငယ္ထင္သုိ႔၊ အျမင္မေျဖာင့္၊ ၀ိပလ္ေမွာင့္၍၊ တေၾကာင့္ၾကၾက၊ ျပဳခဲ့လွၿပီ။ ။ ဘုရားသာသနာ၊ ခုအခါ၌၊ ပညာစကၡဳ၊ ဖန္ဖန္ရွဳေလာ့။

ဥတုဂိမွန္၊ အခ်ိန္တန္ေသာ္၊ သူရကန္ေ၀ွ႔၊ အပူေငြ႔ေၾကာင့္၊ ေရေသြ႔ခန္းျငား၊ အုိင္ပကၠား၀ယ္၊ က်က္စားေနၾက၊ ငါးမစၧတုိ႔၊ ေရကလည္းနဲ၊ သိန္းစြန္၀ဲ၍၊ ေပ်ာ္ပြဲျမဴမွ်၊ ရွာမရဘဲ၊ ေသၾကဘုိ႔သာ၊ နီးကပ္လာသုိ႔။ ။ သူ ငါကစ၊ ရွိသမွ်လည္း၊ ေန႔ညဥ့္မလပ္၊ အစဥ္စပ္လ်က္၊ ဥပါဒ္-ဌီ-ဘင္၊ မျပတ္ႏွင္လ်က္၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ၊ မရွိပါဘဲ၊ ဖ်ားနာကုိက္ခဲ၊ ေရာဂါစြဲ၍၊ ေသပြဲေသတမ္း၊ ေသစခန္းႏွင့္၊ ေသလမ္းသုိ႔သာ၊ နီးကပ္လာ၏၊။

ငါငါတက္ၾကြ၊ မာန္မာနႏွင့္၊ ေလာဘ ေဒါသာ၊ အစျဖာသား၊ ယုတ္မာစြာလွ၊ အဓမၼကုိ၊ ေ၀းကမလာ၊ ကင္းရွင္းကြာေအာင္၊ ခါခါမပြား၊ အပ်င္းမ်ားမူ၊ ေလးပါးပါယ္ရြာ၊ နင့္အိမ္သာဟု၊ စိတ္မွာစြဲကပ္၊ သတိခ်ပ္ေလာ့။ ။

လူ႔ရပ္နတ္ရြာ၊ ထက္ျဗဟၼာႏွင့္၊ မဟာသုခ၊ နိဗၺာနသုိ႔၊ ရွစ္၀မဂၢင္၊ သေဘၤာယဥ္ျဖင့္၊ ေဆာလ်င္ကပ္ခုိ၊ ေရာက္ရလုိမူ၊ ထုိထုိပုည၊ ကုသလကုိ၊ ေန႔ညမစဲ၊ လုံ႔လသဲေလာ့။ ႀကံဳခဲလွစြာ၊ သာသနာႏွင့္၊ နင့္မွာမေရြ႔၊ ယခုေတြ႔ၿပီ၊ ေမ့ေမ့မူးမူး၊ နင္မရူးႏွင့္၊ ဆီဦးေထာပတ္၊ ရသာဓာတ္ကုိ၊ အျမတ္တစ္ခု၊ မွတ္မရွဳဘဲ၊ ရြာသူ႔၀က္မုိက္၊ မစင္ႀကိဳက္သုိ႔၊ အၿမိဳက္တရား၊ နင္ေရွာင္ရွား၍၊ ငါးပါးအာရုံ၊ မစင္ပုံကုိ၊ စုံစုံမက္မက္၊ မႏွစ္သက္ႏွင့္၊ ထက္ျမက္အဖ်ား၊ သင္တုန္းသြား၀ယ္၊ ပ်ားသဖြယ္ဟု၊ ဥာဏ္က်ယ္သေလာက္၊ အျပစ္ေကာက္၍၊ ေတာင္ေခ်ာက္ၿမိဳင္ၾကား၊ သမင္မ်ားကုိ၊ သစ္က်ားပုန္းေအာင္း၊ အရေခ်ာင္းသုိ႔၊ ေတာင္ေခါင္းရိပ္ေျမွာင္၊ သခၤမ္းေခ်ာင္၀ယ္၊ တိမ္းေရွာင္တစ္ကိုယ္၊ ေတာေတာဆုိ၍၊ မဂ္ ဖုိလ္မေႏွာင္း၊ အရေခ်ာင္းမွ၊ အေပါင္းဒုကၡ၊ ကင္းလြတ္ရဟု၊ ဗုဒၶေရႊႏုတ္၊ ၾကာကမုခ္မွ၊ လွစ္ထုတ္ျမြက္ၾကား၊ မိန္႔ေတာ္ထားသည္၊ နင္ကား နင့္တြက္ က်င့္ေတာ့တည္း။ (လယ္တီရာေတာ္ဘုရားႀကီး)

1 comments:

sonata-cantata said...

ဒီရက္ပိုင္း တပည့္ေတာ္ အခ်ိန္ေတြ အလကား ျဖဳန္းတီးေနမိလို႔ ပို႔စ္ဖတ္ၿပီး သံေ၀ဂဉာဏ္ လင္းလက္သြားပါတယ္ ဘုရား

Post a Comment